Review Immolation – Atonement

Rating: 
7
Uw beoordeling: 7

Artiest: Immolation

Album: Atonement

Genre: Death Metal

Label: Nuclear Blast

Het Amerikaanse Immolation werd halverwege de jaren tachtig boven de doopvont gehouden. De groep ging oorspronkelijk door het leven als Rigor Mortis. Om verwarring te vermijden met een onder dezelfde banner opererende groep, drong een naamswijziging zich al snel op. Diverse personeelswissels – met Ross Dolan (bass/zang) en Robert Vigna (gitaar) als enige overblijvers – en omzwervingen langs diverse platenfirma’s konden de band niet bedwingen. Met een carrière van bijna dertig jaar op de teller is de tijd rijp voor de uitgave van een tiende studioalbum. Met Atonement willen Ross Dolan en co. aantonen dat ze tot op heden niet aan relevantie hebben ingeboet. Benieuwd of ze hier ook in geslaagd zijn...

Van bij de start is het duidelijk en eerlijk gezegd hadden we ook niet anders verwacht: Immolation hakt er stevig op los. In ware Behemoth-stijl (lees: niet spaarzaam met de blastbeats) worden The Distorting Light en When the Jackals Come op de luisteraar losgelaten. Dat de in New York opgerichte groep niet vredelievender klinkt dan in de begindagen het geval was, wordt al snel duidelijk. Met Fostering the Divide gooit Immolation het (lichtjes) over een andere boeg. De melodische toevoeging aan de eerste helft van het nummer creëert zeker en vast een meerwaarde. Afgezien van de akoestische toets naar het einde toe is Rise the Heretics weinig opvallend.

Met het eerder midtempo Thrown to the Fire en het beukende Destructive Currents zijn we voorbij de helft van het album aanbeland. Wat we tot nu toe voorgeschoteld kregen was loodzwaar zoals we onze death metal graag hebben. Op het vlak van variëteit werden we echter nog niet verwend. Ook het tweede deel van deze langspeler mag je gerust als verpletterend omschrijven. Binnen het subgenre is dit misschien wel het mooiste compliment dat je kan ontvangen. Met Lower, Above All en The Power of Gods weet Immolation op technisch vlak te overtuigen. Ook op melodieus vlak mogen deze nummers er gerust zijn. Dit alles uiteraard zonder teveel aan intensiteit in te boeten. Ook titelnummer Atonement – met het tot headbangen dwingende slot – weten we naar waarde te schatten.

Met Epiphany –  misschien wel het meest afwisselende nummer op dit album - wordt in stijl afgesloten. Immolation gaat met Atonement niet voor wereldschokkende vernieuwingen maar weet wel een deftig  geheel neer te zetten. Een degelijk album dat net iets tekort komt voor de absolute top vormt dan ook onze eindconclusie.

Tracklist: 

  1. The Distorting Light 
  2. When the Jackals Come
  3. Fostering the Divide
  4. Rise the Heretics
  5. Thrown to the Fire
  6. Destructive Currents
  7. Lower
  8. Atonement
  9. Above Al
  10. The Power of Gods
  11. Epiphany

Meer info over Immolation:

immolation atonement album cover

Categorie: