Review Shylmagoghnar - Transience

Rating: 
7.5
Uw beoordeling: 7.5

Artiest: Shylmagoghnar

Album: Transience

Genre: Black metal

Label: Napalm Records

Transcience is het tweede album van het Nederlandse duo Shylmagoghnar bestaande uit Skirge en Nimblkorg. De band balanceert op de lijn tussen symfonische deathmetal en symfonische black metal. Na een goed onthaald debuut hebben zij een deal bij het grote Napalm Records kunnen scoren.

De openingstrack is meteen het titelnummer en een knoert van twaalf minuten. Het begint met heel sfeervolle keys om plots over te schakelen op kruissnelheid. Het nummer bevat veel lagen, waardoor er altijd wel iets nieuws te ontdekken valt. De keys zijn alomtegenwoordig, dus spek naar de bek voor mensen die sfeer in hun muziek willen. De grunt is goed verstaanbaar wat ook een pluspunt is. Een minpunt is dat mede door de lange duur van het nummer, het naar het einde toe wat lijkt aan te slepen. Maar dan plots na een pianointermezzo trekt het nummer zich toch nog een laatste keer op gang. Waardoor alles weer vergeven en vergeten is. Een mooi voorbeeld dat een rustpunt deugd kan doen.

Het tweede nummer is The Dawn Of Motion. Het begint met een tokkelende gitaar, waarboven er een andere gitaarlijn komt en de drum. Vervolgens komt er een stukje met enkel keys en drum waarna het nummer zich weer op gang trekt. Als dit een geprogrammeerde drum is, chapeau. Het is niet te merken en wat een dubbele basdrum trouwens. Er zit heel veel sfeer en een subtiele dynamiek in dit nummer. Het is vrij onverwacht in dit genre dat een instrumentaal nummer meer weet te boeien dan een nummer met zang. Er zijn heel wat instrumentale bands die hier een puntje aan kunnen zuigen. Vervolgens komt As All Must Come To Pass, dat begint met keys en basgitaar, waarna de drum komt opzetten en het nummer losbarst. Dit nummer heeft een duidelijkere black metal feel. Op sommige momenten doet het, vooral dankzij de keys, wat denken aan Mesarthim. Hierna komt This Shadow Of The Heart. Dit nummer is korter en gebalder maar ontbreekt een beetje de sfeer die de andere nummers op dit album wel hebben. The Chosen Path begint met keys waar de gitaren subtiel door geweven worden. Deze band blinkt uit in de opbouw van een nummer. Het is net als The Dawn Of Motion een instrumentaal nummer en weet ook weer meer te boeien. Wat onverwacht is want Skirge is echt een goed zanger.

Vervolgens krijgen we weer een nummer van twaalf minuten voor de kiezen, No Child Of Man Could Follow. Het nummer begint met een gitaarharmonie, waarna de zang en drum invallen. Vrij meteen volgt er een rustpunt waarna het nummer op snelheid komt. Er volgen in dit nummer aardig wat rustpunten, waardoor je het gevoel hebt dat men iets teveel in dit nummer probeert te doen. Het mist wat aan richting. Journey Through The Fog begint met een tokkelende gitaar die zomaar van Primordial zou kunnen zijn. Na een kleine twee minuten vallen de zang en vervolgens de drum in waarna het nummer echt begint. Toch wel het nummer waar alles echt op zijn plaats valt. Het laatste nummer, Life, is tevens het langste nummer. Het is ook een instrumentaal nummer en heeft een vergelijkbare opbouw als de andere nummers. Jammer genoeg weet dit nummer wat minder te boeien.

Bij dit album heb je tijd nodig. Tijd te laten bezinken wat er allemaal gebeurd is. Dit is niet geschikt als achtergrondmuziekje. Je moet hier met je volle aandacht naar luisteren. Alles in deze plaat is tot in de puntjes verzorgd. Door de gelaagdheid en de lange duur van de nummers is het echter soms een klus om een nummer uit te zitten. Het is een goede plaat die ik zou aanraden aan de liefhebbers van het genre. Luisteraars die het liever recht door zee hebben, zou ik aanraden om deze plaat te mijden.

Tracklist: 

  1. Transience
  2. The Dawn Of Motion
  3. As All Must Come To Pass
  4. This Shadow Of The Heart
  5. The Chosen Path
  6. No Child Of Man Could Follow
  7. Journey Through The Fog
  8. Life

Meer info over Shylmagoghnar:

shylmagoghnar transience album cover

Categorie: