Review Tobias Jesso Jr. @ Grand Salon De Concert

Datum: 
woensdag, 13 mei, 2015

Nadat Les Nuits Botanique ons eerder tweemaal trakteerden op een verwoestende geluidsmuur van respectievelijk Flying Lotus en Godspeed You! Black Emperor, zakten we gisteravond opnieuw af voor een nachtelijk kruidtuinconcert. Deze keer één aan het heel andere eind van het spectrum. Flo Morrisey en Tobias Jesso Jr. speelden elk op hun beurt een introspectieve en ingetogen set in de Grand Salon de Concert voor een klein maar luisterbereid publiek.

Mooie setting trouwens, die Grand Salon, met z’n comfortabele bioscoopzetels en sfeervolle verlichting. De ideale setting ook, zo bleek, voor een vroom uitziende negentienjarige met engelengezicht om zich in het hoofd en hart van de toeschouwer te komen nestelen. Flo Morrissey heet het kind, en met een bijna serene bescheidenheid stapte ze op de microfoon af. Uitsluitend vergezeld van haar akoestische gitaar, deed niks aan dit meisje vermoeden dat ze een stem heeft van allesomvattende schoonheid en met de kracht van een orkaan. Eens ze begon te zingen, konden we ons ongeveer voorstellen hoe een willekeurig jurylid uit The Voice zich voelt als er, na een lange vermoeiende dag bagger en antitalenten te hebben moeten aanhoren, totaal onverwacht een artieste van buitenaardse klasse opduikt. Aanvankelijk nog op enkele schoonheidsfoutjes te betrappen, zette de jonge Flo nadien een zo goed als smetteloos optreden neer. De single Show Me passeerde al vroeg in de set, maar het waarlijke hoogtepunt kwam wanneer ze een cover bracht van In A Manner Of Speaking (Tuxedomoon). Geen nekhaar in de zaal dat er ook maar aan dacht neer te blijven liggen. Vrij snel zou duidelijk worden dat dit het moment van de avond was. Elke eventuele beperking die een akoestische set kan inhouden, vermaakte Flo tot een sterkte. Of ze dat - in haar eentje - op een groter podium ook kan verwezenlijken is nog maar de vraag, hoe dan ook is Flo Morrissey dé te ontdekken singer-songwriter van dit jaar.

De meest gehypete singer-songwriter van het jaar, zo zou je Tobias Jesso Jr. dan weer kunnen noemen. De Canadees bracht in maart zijn autobiografische debuutplaat uit, die hem rechtstreeks naar de internationale bekendheid katapulteerde. Met ‘Goon’, zoals de langspeler heet, gaat de jonge Tobias op een bezinningstocht langs opgelopen trauma’s, teleurstellingen en gebroken harten. Zichzelf begeleidend op vooral piano en occasioneel gitaar, lijkt de jonge bard geen enkele van zijn zielenroerselen té persoonlijk te vinden. Zijn moeder lijdt aan kanker, zijn relatie loopt op de klippen en hij mislukt als songwriter in Hollywood; Tobias maakt het publiek al te graag deelgenoot van elk obstakel dat hij op zijn weg tegenkomt.

De hamvraag voor dit concert luidde dan ook: hoe gaat zich dat live vertalen? Wie ‘Goon’ reeds aanhoorde, zou de uitvoerder perfect kunnen aanzien als een uit zelfmedelijden opgetrokken kniesoor. Een zeurkous die zich graag profileert als slachtoffer van de wereld. We zouden toch zeker geen therapeutje moeten spelen voor deze depressieve artiest, op een avond die geboekstaafd zou komen te staan als hoogst neerslachtig?

Elke gereserveerdheid over de mans persoonlijkheid die we vooraf mochten koesteren, Tobias Jesso Jr. ontkrachtte ze. Als een zorgeloze ‘boy next door’ wandelde hij het podium op, ‘basketsloefkes’, afzakkende broek en moppentrommel incluis. Ook dat leek achteraf de grote kracht van Jesso Jr. live te zijn geweest, die nonchalante en simpelweg ontwapenende eerlijkheid. Want zo fris als zijn persona was, zo voorspelbaar was zijn optreden. Nadat hij startte met de Big Star cover Thirteen, putte hij de rest van de set grotendeels uit ‘Goon’. Op zich mag dat geen verrassing heetten – het is tenslotte zijn enige album – maar iedere mogelijke variatie tussen studio- en live versies was praktisch onbestaande. Degelijk gebracht, dat wel, maar nooit spectaculair of onverwacht. Tobias heeft dan ook niet de pianovirtuositeit, noch de stem, om ons tot op het bot te roeren. In een zachtjes voortkabbelende set viel er één hoogtepunt te bemerken: Hollywood – ook al het sterkste nummer van ‘Goon’ – waarin Tobias zijn sterktes op geniale wijze liet samenvloeien; de introspectieve schoonheid van zijn songwriting en zijn impulsieve humor. Wanneer hij aan het einde van het nummer trompetgeluiden nabootst, gaat het in zichzelf gekeerde publiek hardop lachen. Zo gaf de Canadees blijk van zelfrelativering en humor. Geen nood aan een therapeutjes-publiek, Tobias is zich bewust van zijn sensibiliteit maar zwelgt er niet in.

Daaropvolgend bevestigden Without You, Can’t Stop Thinking About You en het onvermijdelijke How Could You Babe? wat we reeds besloten hadden: dit was een geslaagde passage. Al is de samenvattende term die we zouden gebruiken eerder ‘sympathiek’ dan ‘beklijvend’. Dat laatste is veeleer weggelegd voor de jonge Flo Morrissey.   

Setlist:

  1. Thirteen
  2. Can We Still Be Friends
  3. Bad Words
  4. True Love
  5. The Wait
  6. Tell The Truth
  7. Just A Dream
  8. Hollywood
  9. Without You
  10. Can't Stop Thinking About You
  11. Georgia On My Mind
  12. How Could You Babe?
  13. Mother Sweet
Categorie: 

Beluister onze Spotify GigView on tour playlist!